سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
158
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
سپس زن چهار بار شهادت بحقتعالى دهد كه مرد از دروغگويان بوده و در نسبتى كه بوى داده است كاذب مىباشد و پس از آن بگويد : غضب خداوند متعال بر من باشد اگر او راستگو باشد . شارح ( ره ) مىفرماين : چهار شهادت زن بعد از فراغ زوج از شهادت و لعنت بايد واقع گردد و صورت شهادت زن چنين است : اشهد باللّه انّه لمن الكاذبين فيما رمانى به من الزّنا ( خدا را شاهد مىگيريم كه زوج در نسبت زنائيكه به من داده كاذب است ) . سپس مىفرماين : زن در شهادت و نفرين به همين مقدار از الفاظ كه ذكر شد اكتفاء كند و به بيش از آن نيازى نيست . قوله : بعد فراغه من الشّهادة و اللّعنة : ضمير در [ فراغه ] به زوج راجعست . قوله : انّه لمن الكاذبين فيما رماها به : ضمير در [ انّه ] و ضمير فاعلى در [ رماها ] به زوج راجع بوده و ضمير مفعولى مؤنّث به زوجه و ضمير مجرورى مذكّر در [ به ] به ماء موصوله عائد است . قوله : ثمّ تقول انّ غضب اللّه عليها : اين جمله نيز در مقام حكايت است لذا بجاى [ عليها ] علىّ بايد بگويد . قوله : ان كان من الصّادقين فيه : ضمير در [ كان ] بزوج راجع است و ضمير در [ فيه ] به [ ما رماها ] عود مىكند . قوه : مقتصرة على ذلك فيهما : مشاراليه [ ذلك ] الفاظ مذكور بوده و ضمير در [ فيهما ] به شهادت و غضب راجع مىباشد .